கண்ணில் உறவாடி
என்னுள் கருவான
காதல் உறவே…

மண்ணில் மழையின்றி
வாடும் பயிராக
முடிவின் வழிசென்ற எனக்கு

கண்ணின் அசைவாலே
காதல் மொழி பேசி
வாழ்வின் பொருள் சொன்ன
உயிரே…

உயிரின் உயிராகி
உறவின் உறவாகி
எனக்குள் உறைந்து விட்டாய்
நீ……

-K.PAVAN-

எரிகின்ற விழியில்
சொரிகின்ற கண்ணீர்
துளியெங்கும் உன்முகம்

சரிகின்ற சூரியன்
சாயங்கால நேரம்
சந்தித்த பொழுதுகளை
சிந்திக்க வைக்கிறது..

சிந்தையில் நிறைந்திருக்கும்
சிரிக்கும் மலரே…
தூரத்தே விலகி நின்று-என்
சோகத்தை ரசிக்காதே..

  -K.Pavan-

மௌனத்தால் கொல்லாதே
மனதை வாட்டாதே
எண்ணத்தில் தினமும்
இனிமைகளைத்தந்தவளே
இன்று….
         என்மனதை எரித்து-அதில்
         குளிர்காய நினைக்காதே
         என்மனதுக்குள் இருக்கும்
         உன்னையும் அது சுட்டுவிடும்
         இது என்கட்டளை அல்ல
        கோரிக்கை…. Please

       -K.Pavan-

என் இனிய நண்பர்களுக்கு
மீண்டும் எப்போது எம்
இனிமையான சந்திப்பு
எனும் ஏக்கத்தோடு

நம் சந்திப்பும் நிகழும்
என வேண்டிக் கொள்ளுங்கள்
நம்பிக்கையோடு நாட்களை
நகர்த்துங்கள்
காற்றாவது சுமந்து
வரும் என் முகவரியை.

RAJ KUMAR

நினைவில் பதிந்து போன
அந்த நிலவுமுகம்
நின்மதியை கெடுக்குமென்று
யார் நினைத்தார்

பழகிப்பிரிந்த பின் தான்
நான் அறிந்தேன்
பாழாய் போன காதல்
மாயை என்று

எண்ணும் போது நெஞ்சு
வெடிக்கிறகிறது-காதல்
கண்ணீரால் உயிரை
கரைக்கிறது.

-க.பவன்-

என்கண்ணிலிருந்துமறைந்த
காதல் நிலவே
உன்னை எண்ணி உருகும்
என்னை நீமறந்தாயா..?

கண்ணிலிருந்து மறைந்தாலும்
நிலவே உன்காதல் நினைவு
என்கண் முன்னாலே-இன்றும்
பசுமையாக இருக்கிறது

என் தோளில் தலைசாய்த்து
நீ நடந்த கடற்கரை பொழுதுகள்
உன் மடியில் நான் தலைசாய்த்த
புல் வெளிநினைவுகள்
இன்னும் இனிமையாக இருக்கிறது

க.பவன்